Elke jonge ouder zal in meer of mindere mate te maken krijgen met angsten. Tijdens de zwangerschap kan er onzekerheid zijn en angsten spelen rondom de ontwikkeling van de baby of de klachten van moeder. Wanneer de baby er eenmaal is komt er over het algemeen zo veel nieuws op je af dat je je waarschijnlijk wel eens af zult vragen of je het goed doet, of er iets aan de hand is en zo ja wat dan en wat je er aan kunt doen. Het doet er bij onzekerheid en angst niet zo veel toe of er daadwerkelijk iets aan de hand is of dat dit alleen je gedachte of gevoel is. Bij de een beperkt het zich tot wat onzekerheid bij de ander neemt dit andere proporties aan. Wij vinden het belangrijk dat hier open over gesproken kan worden. Hieronder quotes van andere (aanstaande) ouders over dit onderwerp:

"Bij het krijgen van een tweede voelde ik me schuldig tov de eerste, had ik niet genoeg aan hem? Kan ik wel genoeg aandacht geven? Vind ik het ene kind leuker liever dan het andere?"

"Angst.  Onzekerheid over ALLES! Vermoeid."

"Mijn zoontje viel uit zijn kinderstoel toen ik vlak achter hem bij het aanrecht stond. Ik schrok me kapot en dacht; foute boel! Gelukkig houdt de huisarts praktijk op de hoek en kon ik meteen langskomen. Hij was op een deksel gevallen waarmee hij zat te spelen, sneeën en blauwe striemen in z'n gezicht. Gelukkig was er (verder) niets aan de hand. Ik schaamde me dood maar het bleek veel vaker te gebeuren, vooral van commodes af. Een half jaar later schrok ik nog enorm als ik een harde klap hoorde als hij in de buurt was en ik zag het nog gebeuren. Blijkbaar is hij gaan staan, ik wist niet eens dat hij dat kon."

"Ik was onzeker."

"Bij beide zwangerschappen heb ik bloed verloren, de eerste keer bij 12 weken en de tweede keer met zes weken. Dat is enorm schrikken! Het schijnt veel voor te komen maar je hoort haast nooit iemand erover. Met name de eerste keer was ik echt in paniek, pas na een goede echo kwam ik wat tot rust."

"Het is nacht en hij heeft 40+ koorts, wat nu? Kalm blijven, lezen op het internet, een betrouwbare website zoeken, wat moet je nu doen. Heb hem net uitgkleed en dan: stuipen en daarna geen hard gehuil maar een gekweld gepiep. Alle alarmbellen gaan af! Huisartsenpost gebeld die zeggen paracetamol geven en in de gaten houden vannacht. Is dat echt alles?!...."

"Erg spannend omdat de baby zo kwetsbaar is en je het goed wil doen voor de baby."

"Tot 17 weken erg spannend ivm eerdere miskraam. Daarna lichamelijk steeds zwaarder en moe. Na zwangerschap nog 3 miskramen gehad. Ik kan niet meer onbevangen zwanger zijn, veel angst spanning en onzekerheid."

"Ik heb het opstarten van de borstvoeding zwaar gevonden. Veel pijn, en onzekerheid (ook niet lang volgehouden)."

"Uitleg na de bevalling. (eerste keizersnede, 2de veel bloedverlies) Ik wist niet goed waar ik aan toe was en hoelang het ging duren."

"Spannend wat mijn partner van mijn lichaam vindt."

"Pittig, slopend, paniekerig, mat, somber, uitgeput, open, kwetsbaar, mooi/pril. Ik zat niet goed in mijn vel de eerste 3 maanden na de bevalling. Heftig om zo'n verantwoordelijkheid te dragen, bewust van hoe kwetsbaar zo'n baby is."

"Ik wilde het liefst niet bevallen!"

"Ik ben de gehele periode bang geweest voor van alles en nog wat; gaat het wel goed met de baby in m'n buik? Zorg ik goed voor m'n baby? Zie ik niets over het hoofd?"

"Een ziekenhuisverblijf van ruim twee weken. Als jonge ouders is dat verschrikkelijk. Het gevoel steeds je kindje alleen te moeten laten."

"Toch een beetje aan je lot over gelaten door gebrekkige informatie over borstvoeding, voeding, verloop van herstel, 'kinderziektes'."

"Mijn dochter was ziek en moest meer dan een week langer in het ziekenhuis blijven voor onderzoeken, tests en een "spinal fluid" prik."

"Na de eerste was het ronduit afschuwelijk: hij had een slechte Apgarscore. Werd direct weggehaald en we hoorden pas door een fout van het ziekenhuis na 3 uur dat hij nog leefde. Te weinig uitleg, ook daarna. Iedereen had kindje bij zich en ik niet."

"Ja ik was wel angstig."

"Ik vond het moeilijk dat het bij ons langer duurde om zwanger te worden. Je ziet zo veel mensen om je heen zwanger worden en kinderen krijgen. Ik voelde me een beetje buitengesloten, bang dat het niet zou lukken."

"De eerste was een huilbaby met all verborgen kwalen (verborgen reflux, koemelkeiwitten allergie zonder zichtbare signalen)."